Flamadh na scamhóga: cóireáil, míochainí

Ní dóigh liom go mbeadh duine ar bith ag iarraidh a leithéid de dhiagnóis a chloisteáil mar niúmóine. Idir an dá linn, níl an géarmhíochaine, niúmóine, nó, sa teanga liachta - niúmóine, an galar. Sa lá atá inniu beimid ag caint faoi niúmóine: cóireáil, míochainí.

Cad iad na cúiseanna agus an baol a bhaineann le niúmóine? Chun na ceisteanna sin a fhreagairt, féach dúinn cad iad na dualgais atá ag an gcomhlacht "a chuirtear de chúram" ar na scamhóga.

Is é an fheidhm is tábhachtaí agus is mó aitheanta de na scamhóga ná seachadadh ocsaigin isteach san fhuil agus deireadh a chur le dé-ocsaíd charbóin uaidh. Ach tá an fheidhm seo i bhfad ón aon cheann. Cuireann na scamhóga cosc ​​ar ár gcorp víreas agus baictéir atá san aer spreagtha; atá freagrach as teocht ár gcomhlacht, ag fuarú nó ag teas an t-aer ag dul isteach; páirt a ghlacadh i malartú salainn agus sreabhach sa chorp, roinnt próitéiní agus saillte a shintéisiú, substaintí a theastaíonn chun fuil a tháirgeadh. Tá na "seirbhísí" seo go léir ar ár scamhóga ríthábhachtach dúinn, agus dá bhrí sin, tá sláinte scamhóg ina riocht fíor-riachtanach le haghaidh sláinte agus an orgánaigh ar fad.

De ghnáth, creidtear go bhfuil an niúmóine mar thoradh ar hypothermia. Mar sin féin, níl sé sin amhlaidh. Is galar é seo an galar, mar riail, ar ghalair eile, agus ar an gcéad dul síos, ionfhabhtuithe cataracha agus géara-riospráide-víreasach. Tá aon phróisis athlastacha sa chorp ina chúis le líon mór de tocsainí a bheith ag dul isteach san fhuil, agus na scamhóga a bheith rannpháirteach go gníomhach ina n-aistriú. Is éard atá i gceist leis an ualach sin mífheidhmeanna ina gcuid oibre agus cuireann sé an próiseas athlasadh.

Ach níor cheart smaoineamh ar an mbaol go bhfuil an baol ann an niúmóine ach amháin faoi bhagairt. Tá sé ann sna coinníollacha maireachtála is gnáth. Féadfaidh an galar a bheith mar thoradh ar an pasiveacht ghinearálta an duine, an nós a chaitear an chuid is mó den am in áitribh agus árasáin atá droch-aeráilte. Is féidir le truailliú agus truailliú aeir (go háirithe i gcomhar le caitheamh tobac) athruithe a dhéanamh ar airíonna mucus nó sputum, arna n-urrú ag na bronchi, rud a chuireann bac ar aeráil na scamhóga go mór, ag maireachtáil mais baictéir iontu, agus mar thoradh air sin tá athlasadh ina n-athdhéanamh.

Cad iad na comharthaí is féidir le forbairt na niúmóine a léiriú? Tá roinnt comharthaí an ghalair ba chóir duit a chur ar an eolas. Cough a mhaireann níos mó ná seachtain; neamhábaltacht anáil dhomhain a ghlacadh (tá iarracht den sórt sin mar thoradh ar ionsaithe pian agus casta); giorracht anála; teocht ard, nach féidir drugaí traidisiúnta a "bhaint amach"; pallor soiléir an chraiceann. Ach tá sé tábhachtach go mbeadh a fhios nach féidir comharthaí an ghalair le tamall a léiriú ar chor ar bith.

Cad atá le déanamh má bhreathnaíonn tú na hairíonna go léir nó cuid de na hairíonna thuas agat féin nó ar do mhuintir? Bí cinnte teagmháil a dhéanamh le do dhochtúir a luaithe is féidir. Má cheapann tú go bhfuil tinneas tromchúiseacha cosúil le niúmóine, ní bíodh do shláinte agus fiú saol agat, ag ullmhú féin-chógais. Is é baictéir phataigineacha ba chúis leis an galar seo, a d'fhéadfadh a bheith ina gcuid nó go hiomlán resistant d'aon antaibheathaigh ar a dtugtar. Agus ní féidir le dochtúir amháin, mar gheall ar chastacht an ghalair, an cóireáil riachtanach a fhorordú duitse.

Is féidir cóireálacha neamhchlóite de niúmóine a chóireáil sa bhaile, ach amháin faoi mhaoirseacht speisialtóra. Is gá cóireáil a dhéanamh i n-ospidéal i bhfoirmeacha casta an ghalair, a bhíonn ar siúl i gcoinne cúlra riospráide nó mainneachtain croí. In aon chás, ba chóir cóireáil a thosú chomh luath agus is féidir chun foirm fhada agus ainsealach an ghalair a chosc.

Ar ndóigh, ní féidir leis an gcomhrac in aghaidh an niúmóine gan úsáid a bhaint as drugaí láidre, antaibheathaigh, expectorants, chomh maith le inhalations, fisiteiripe, gleacaíocht speisialta, massage agus i bhfad níos mó.

Tá sé tábhachtach a thabhairt faoi deara go gcaithfear aiste bia speisialta a éilíonn le cóireáil an niúmóine a chuidíonn leis an gcomhlacht dul i ngleic leis an ngalar. Laghdaíonn sé go mór meisce an chomhlachta le deoch flúirseach den sórt sin. Ar an gcéad dul síos, tá sé tae le mil, súnna, pógáin agus deochanna torthaí. Tá táirgí déiríochta éagsúla an-úsáideach agus go ginearálta gach rud a chuireann le méadú díolúine agus friotaíocht an orgánaigh.

Tugann an leigheas traidisiúnta líon mór gníomhairí éifeachtacha d'úsáid sheachtrach agus inmheánach i gcóireáil na niúmóine. Is iad seo gach cineál rubair, timfhilleadh, comhbhrú, ionanálú agus éagsúlacht insiltí luibheanna agus plandaí, agus comhpháirteanna nádúrtha eile. Go traidisiúnta, úsáideann athlasadh na scamhóga saill ainmhithe mar chuid d'oidis éagsúla. Cuireann na cistí go léir seo go gníomhach le maolú riocht an othair agus cosc ​​a chur ar fhorbairt an ghalair. Mar sin féin, ní féidir oidis leigheas traidisiúnta a chur i bhfeidhm ach amháin mar fhorlíonadh don chóireáil atá forordaithe ag an dochtúir. Ná déan dearmad ar an tábhacht agus an gá atá le cosc ​​a chur ar niúmóine, atá dírithe ar neartú agus aisghabháil iomlán an chomhlachta.

Tá súil againn nach bhfuil tú faoi bhagairt le niúmóine, cóireáil, cógais ina gcaithfidh tú an t-aois d'aois a leanúint mar a d'ordaigh an dochtúir. Bí sláintiúil!