Meastar go raibh candeliers Crystal i gcónaí ina siombail só, chic agus saibhreas. Ina dhiaidh féin, tá an chandelier álainn cheana féin, agus má tá buaicphointí ilchultúrtha ag croílár na gcroílár, bíonn an radharc seo agus an t-súl ag súil leis. Léirítear an ghné seo den chandelier criostail sna rudaí sin ar an taobh istigh den seomra, a bhfuil iad féin mar fhoinse solais, mar shampla, ar sconces agus lampaí, toisc go dtagann an solas sa chás seo, de réir mar a thagann sé ón taobh istigh, athshlánú agus athraíonn an spás máguaird go praiticiúil. Ach le himeacht ama, faoi thionchar na deannaigh, déantar an criostail a mhilleadh agus cailleann sé a ghlóir glórmhar. Mar sin, go luath nó ina dhiaidh sin, caithfidh an slabhraire criostail a ghlanadh nó a nite chun an t-iar-áilleacht a athbhunú. Éiríonn an cheist: conas caomhnóir criostail a nigh?
Tá go leor modhanna ann chun candeliers a ghlanadh ó chriostail, ach i ngach cás is gá a roghnú, bunaithe ar an méid truaillithe.
Is é an chéad mhodh glantacháin a ghlanadh tirim, nuair is gá duit an deannach a bhaint as an slabhraire. Chun an modh seo is gá go mbeadh scuab-bhreise ann. Scuab é brush-daster a bhfuil éifeacht frith-statach aige. Ag an am a ghlanadh an caindelier criostail, is gá iarracht a dhéanamh cinnte nach gcuireann na fionraí teagmháil lena chéile ag an nóiméad. Caithfear lámhainní a chaitheamh i gcónaí ar na lámha, ós rud é go bhféadfaidh aon lámh a bheith ag lámha duine, fiú trí thaisme, rian a lorg ar dhromchla na crochta criostail, rud nach féidir a ghlanadh ach amháin le glanadh fliuch.
Mura bhfuil clúdaithe le deannach díreach ag an mbreiseán criostail, is gá glanadh taise a dhéanamh. Chun an slabhraire a nigh ar an mbealach seo, tá sé inmhianaithe é a dhíscaoileadh agus na fionraí go léir a bhaint as. Ina theannta sin, déantar na fionraí a nite go maith in uisce fuar, ina gcuirtear glantach speisialta isteach, agus ansin é a thriomú le héadach.
Má dhíscaoileann tú an chandelier, lena n-áirítear an fionraí go léir a bhaint as, ní oibríonn sé ar chúis ar bith, ansin caithfidh tú iarracht a ghlanadh. Is gá tógáil air agus sreang an éadach go réidh le gach fionraí criostail ar an mbonnleibhéal. Ba chóir éadach le haghaidh níocháin a bheith sáithithe i dtuaslagán glantach, agus nuair a bhíonn sé ag níocháin, déan iarracht gan brúigh go láidir ar an criostail.
Ba chóir a mheabhrú go bhfuil go leor páirteanna miotail a bhfuil seans maith le creimeadh orthu nuair a fhaigheann uisce orthu. Sin an fáth go gcaithfidh tú go mór cúramach na codanna níocháin den chandelier a thriomú go tirim.
Ba cheart a mheabhrú go bhfuil sé in ann réitigh a ullmhaítear de réir "oidis" náisiúnta a úsáid, chomh maith leis na gnáthghlantach a dhíoltar sa siopa. Ceann de na h-oidis sin, mar shampla, foráiltear le haghaidh níocháin caindéal criostail ag baint úsáide as amóinia. D'fhonn réiteach den sórt sin a ullmhú, meascán amóinia (ráithe) agus uisce fuar (trí cheathrú).
Tar éis an réiteach a ullmhú, ba chóir éadach ola nó ceallafán (nó aon ábhar uiscedhíonach eile) a chur ar an urlár faoin mbonnleibhéal. Ansin, ag dreapadh an dréimire, thit sé go cúramach gach fionraí ar an mboilgeog criostail sa réiteach ullmhaithe. Nuair a bhíonn an fionraí tirim, tabharfaidh an Shine bunaidh orthu agus beidh siad áthas ar an úinéir lena n-áilleacht arís.